Voorlopige planning week 2

WEEK 2: 2/3 tem 6/3 2009 : THEMA Wilde dieren

MAANDAG

9.30 – 9.50 : KA: Babbelbox

10.30-11.00 : GA: Bekijken filmpjes National geographic

11.00-11.30 : ZA: Experimenteren in babbelbox, praten over wat ze gezien hebben

13.10-13.20 : KA: Tonen van prentenboek met geluiden van voor de vakantie ( wegens technische problemen niet kunnen doorgaan )

13.20-14.40 : Wegens interesse kleuters :
GA: Geluidentocht

DINSDAG

9.30– 9.50 : GA: Voorlezen prentenboek: “ De mooiste staart van heel de wereld”

10.30-11.00 : GA: Werken met een verteltafel :
Verhaal uitspelen met de attributen

11.00-11.30 : ZA: Uitspelen verhaal met attributen

13.10 -14.10 : GA: Raadselspelletje dierengeluiden
GA: Spelletje lotto met dieren prentenboek

14.10-14.40 : AH: Babbelboxmoment Filosoferen over welk dier we graag zouden willen zijn

WOENSDAG

9.30– 9.50 : KA: Opstart leerdoel 3: Vertellen van opdracht ( geven van enkele attributen ) + met vier kleuters een verhaallijn ontwerpen.

10.30-11.25 : GA: Met kleuters nadenken over de verhaallijn

11.25-12.00 : GA: Verder brainstormen over verhaallijn


DONDERDAG

9.30-9.50 : ZA: Bekijken van prentenboeken.

10.30-11.10 : GA: Bekijken van prentenboeken, prenten, fragmenten van national geographic.

11.10-11.30 : GA : Babbelbox: Filosoferen over thema wilde dieren

13.10 -14.45

TURNEN -> Verwerking materiaal


VRIJDAG

9.30 – 9.50 : KA: Voorlezen van met kleuters ineengestoken verhaal voor de hele klasgroep.


10.30-10.50 : GA: Verhaal verdelen in scènes.

10.50-11.30 : GA: Uittekenen van scènes.

13.10-14.45 : GA: Afwerking scènes

AH: Babbelboxmoment

15.10-15.20 : KA: Klassikale aanbieding verschillende scènes

Reflectie dag 4

In de voormiddag heb ik samen met vier kleuters de geluiden beluisterd die ik op cd had gezet van de dag ervoor.
Omdat deze kleuters het prentenboek nog niet hadden gehoord, heb ik dit eerst voorgelezen.
Nadien mochten ze raden achter het geluid, alles was juist, niets was fout.
Ze bekeken de paar foto's van de geluiden en konden de makkelijke eruit halen. De moeilijkere geluiden konden ze niet echt plaatsen.
Omdat we in een aparte ruimte zaten , heb ik ervan geprofiteerd om eens proberen de geluiden te tekenen.
De kleuters vonden dit heel leuk om te doen. eerst wisten ze niet hoe je een geluid kon tekenen, maar ik het voor een paar geluiden eens 'voorgedaan'.
Wat me opviel , een hele sterke kleuter kon de geluiden ' perfect ' tekenen, als het geluid harder werd, werd zijn lijn in zijn tekening ook groter.
Twee andere kleuters tekende maar iets zonder eigelijk naar het geluid op zich te luisteren.
De vierde kleuter luisterde goed naar de geluiden en tekende ook vrij goed.
Deze activiteit is nog moeilijk bij de gemiddelde 5-jarige kleuter.


















Gelukkig had ik de dag voordien de volgende activiteiten uitgetest : Foto's trekken van prentenboek en op powerpoint verwerken. Zo kwam ik tot conclusie dat dit eigelijk geen haalbare activiteit is voor vijf jarige en ook niet echt een nuttige activiteit is. Ik heb dit dus de dag voordien gedaan en zo had ik meer tijd om met de kleuters dieper op de geluiden van het verhaal in te gaan.
Ik heb nadien het prentenboek nog eens voorgelezen met de geluiden.
De kleuters luisterde geboeid naar het verhaal en vonden de combinatie met de geluidencd enorm leuk.

De babbelbox verliep iets vlotter. Doordat ik het in de morgend klassikaal in de kring nog eens had aangebracht wisten de kleuters al iets beter hoe het eigelijk ineen zat.



Op het einde volgde normaal gezien de aanbieding van het verhaal met projector en geluidencd maar de powerpoint wilde plots niet openen.
Gelukkig was er nog een plan B op voorraad, en dan hebben we samen naar de fotomontage van de hele week gekeken. Het was voor de kleuters een voldoening om hun eigen getrokken foto's samen te bekijken.
Wat me opviel, de kleuters wisten nog perfect welke foto's zij hadden getrokken, ze waren heel fier.

Reflectie dag 3

De kleuters die nog nooit hadden audiovisueel gewerkt, kregen vandaag hiertoe de kans.

We begonnen met het verhaal Wiebe is verliefd opnieuw te vertellen. ( deze kleuters hadden het verhaal nog niet gehoord )

Tijdens het verhaal probeerde ik hun al attent te maken op verschillende geluiden door ze zelf nadrukkelijk te produceren.

Nadien mochten ze prent per prent nagaan welke geluiden er allemaal in het verhaal zaten.

Dit was hun resultaat:

Boomgeluid-> schudden aan boom

Hart-> kloppend tegen buik

Drie dikke zuchten-> kleuter met stem

Water-> plas

Opendoen fles-> wijnfles

Briefje lezen-> opgerold papiertje opendoen

De lamp bij het naaimachine-> licht aan en uit

Deur opendoen bij het feest-> Deur open en dicht laten vallen

Violen en fluiten-> stem

Lachen-> stem

Drinken->stem ( slurp kloenk kloenk )

Kerkklok-> stem ( tiktak tik tak )

Wegrennen-> heel hard lopen en hijgen

Wenen-> stem

Oehoe? prins? -> Vrouwenstemmetje door kleuter

Kraken van de brug-> op de planken van de zandbak stappen

Rollende stenen-> stenen op de grond laten vallen

Na de speeltijd zijn we dan op tocht getrokken naar de geluiden.

Het was een boeiende ervaring, zowel voor mij als voor de kleuters.

Wat bleek het toch heel erg moeilijk te zijn om even niets te zeggen tijdens een opname :-)

Na verschillende malen proberen lukte het ons toch om soms eens een opname te doen zonder kinderstemmetje erop.

De kleuters wouden na elke opname horen hoe het klonk.

Lachende gezichten en "OOH KEI GRAPPIG, mag ik nog eens horen" wanneer ze zichzelf hoorde waren ook van de partij.

De kleuters waren zo enthousiast tijdens deze tocht , ze leefden echt in het verhaal.

De rollende stenen....PROBLEEM... geen stenen te zien... plots waren ze alle vier heen en weer aan het lopen en in de struiken gekropen op zoek naar stenen , want stenengeluiden....daar horen natuurlijk echte stenen bij volgens hun!

experimenteren-> ontdekken

Toen ik gisterenavond de opgenomen fragmenten op de dictafoon aan het beluisteren was, hoorde ik plots iets leuk.

Na bijna drie minuten experimenteren kwam de kleuter tot een ontdekking.

Hij hoorde zijn stem in de hoofdtelefoon en vertelt : dit is de wind , en dan begint hij in de microfoon te blazen.

Spijtig dat ik nog geen geluidsopnames kan op de blog zetten.

Reflectie dag 2 deel 2

De namiddag was een heuse verkenning van het audio materiaal.

De camera, het fototoestel, de dictafoon. Alles werd uitgetest.

Ook de synthesizer bleef enorm aantrekkelijk.

Enkele foto's van de namiddag:

De babbelbox blijft nog wel een probleem. Hierover moet ik verder nadenken hoe ik dit het best kan doen leven in de klas.Zodanig dat het uiteindelijk gebruikt kan worden om terug te blikken, dingen te vertellen en filosofeermomentjes.

Reflectie dag 2 deel 1

In de morgen heb ik de klas overgenomen want Juf Sarah moest een MDO volgen. Hierdoor kreeg ik de kans om de kleuters nog wat beter te leren kennen.
Hier merkte ik meteen welke kleuters veel aandacht vroegen en welke de hele stille kleuters waren.

In de voormiddag heb ik met vier kleuters muziek beluisterd. Welke gevoelens worden er met deze muziek weergegeven?
Ik was nogal onzeker over deze activiteit.
Zou dit te hoog gegrepen zijn bij kleuters?
Zouden ze de bedoeling van de activiteit snappen?
Ik zette me samen met de vier kleuters rond de computer. De eerste cd werd opgezet.
De kleuters luisterden naar de muziek en zeiden niets. Het was stil in het hoekje. Ik denk dat ze nog nooit hadden geluisterd naar de gevoelens of gebeurtenissen achter muziek.

Nadat ik enkele impulsen had gegeven, sloog meteen hun fantasie op hol.

BV: Bij een bedreigend liedje kwam er een monster aangestapt, het was heel erg donker en het monster stapte op zijn tenen naar de VULKAAN. ( Dit idee kwam er waarschijnlijk omdat ze bij schrijfdans de vulkaan hadden gedaan? )

Opmerkelijk was wel dat ze wel konden zeggen dat de muziek , verdrietig, blij, bang ,... klonk en dat ze er meteen een fantasieverhaal aan koppelden.

In de muziek was er dan ook precies een gevecht aan de gang, waar de kleuters vertelden dat de vulkaan was opengebarsten en dat het monster moest wegrennen. Je hoorde in de muziek ook de spanning en je zag aan de kleuters hun gezichten dat ze echt in hun fantasiebeeld waren.

Bij een liedje dat angstig klonk vertelde een kleuter dat de mensen het monster hadden gezien en heel erg bang werden. Ze bibberden op hun benen.

Nadien hebben de kleuters nog verschillende keren staan bibberen op hun benen.

Wanneer de kleuters het principe van ' gevoel achter de muziek ' begrepen , mochten ze op de syntheziser muziek maken en hun gevoel er proberen inleggen.

Zoals verwacht was dit een beetje te hoog gegrepen.

Ze vonden het heel erg leuk om op de toetsen te tokkelen , en ze experimenteerden met alle verschillende geluiden en knopjes maar echt 'gevoel' in de muziek leggen , lukte niet.

Misschien wanneer ze meer kansen krijgen dat dit wel nog lukt?

De introductie van de babbelbox verliep moeizaam.

Doordat ik de poppenkast plots veranderde in een babbelbox vonden de kleuters het nogal moeilijk om te begrijpen dat ze hier nu eventjes geen poppenkast meer konden in spelen.

Ze mochten in de box kruipen en vertellen.

1 kleuter begreep het, hij vertelde over dat hij graag naar school kwam , omdat hij daar nieuwe dingen leerde en vrienden maakte.

Nadien was dit ook de kleuter die aan de andere spontaan vragen stelde toen ze in de box zaten om te "oefenen".

De andere kleuters waren meer geinteresseerd in de camera.

Wat is dat nu juist ? Hoe werkt het ? Wat kan het allemaal doen?

De activiteit werd dus meer een verkenning van de camera.

De kleuters waren heel erg enthousiast en wouden allemaal eens filmen.

Reflectie dag 1

Ik vond deze eerste dag nogal onwennig.
Ik moest de kleuters beter leren kennen , weer een nieuw klasje. Het begin vind ik altijd moeilijk, maar de kleuters zijn lief, ook de mentor is heel lief dus ik heb er wel een goed gevoel bij.

Als eerste activiteit heb ik het prentenboek ' Wiebe is verliefd' voorgelezen'. Op het einde van de week wil ik op dit prentenboek geluiden kunnen zetten , er foto's van trekken en dan met een projector voor heel de klas tonen.
De kleuters vonden het boek wel mooi, 1 kleuter vond het verliefdzijn toch maar niks.
Het viel me op dat de kleuters elk kleinste detail in het boek hadden opgemerkt, zoals bijvoorbeeld de kleine kikker met een ballon. Nadien toonde ik kleine stukjes prenten en de kleuters moesten deze dan binnen de verhaallijn plaatsen.
Doordat ze zo op de details hadden gelet tijdens de vertelling, konden ze dit zonder fouten plaatsen.
Het valt me op dat een verhaal vertellen aan 4 kleuters veel intensiever is, je kan meer ingaan op hun vragen , op hun verwonderingen, dieper op het verhaal inspelen.
Dit toont het belang van een verhaal ook later in de klaspraktijk niet enkel klasikaal aan te bieden.

Enkele prenten...

Doos vol geluiden

In deze doos zaten acht verschillende activiteiten dat ze konden uitvoeren.
Bij het eerste groepje sprak de geluidenmemorie meteen aan. Ze waren vooral nieuwsgierig wat er toch in die doosjes zou zitten?
Voordat we begonnen zijn met het eigelijke spel heb ik de kleuters eerst laten raden wat ze dachten dat er in zat. Nadien hebben ze even mogen kijken wat er in de doosjes zat, zo waren ze terug rustig en konden we het spelletje spelen.
Wat me opviel, de kleuters begonnen hier met volle moed aan, alle dertig doosjes werden meteen in het spel gezet. Pas na een tijdje merkte de kleuters dat dit toch wel moeilijker was dan dat ze dachten. Ze konden maar geen twee dezelfde geluiden vinden.
We zijn dan samen tot de conclusie gekomen dat we misschien best eerst met minder doosjes begonnen. Zo hebben we gespeeld met 6-8-10 doosjes.
Dit verliep al wat beter , na een tijdje vonden ze toch de twee dezelfde geluiden.
Wat nog moeilijk was aan deze activiteit was de concentratie , dit waarschijnlijik doordat er veel lawaai rondom hun was, maar ook omdat ze telkens de doosjes wouden opendoen om te kijken of het toch niet dezelfde geluiden waren.

Nadat ze een tijdje bezig waren met de geluidenmemorie merkte ze de dictafoon op. Hier waren ze heel enthousiast voor. We testen het uit en de kleuters zijn verbaasd dat ze nadien hunzelf nog eens kunnen horen. Ik stimuleer hen om op zoek te gaan naar verschillende geluiden. Zo springen ze erop los, gaan ze geluiden opnemen van andere kleuters die aan het werken zijn, lopen de trap op en af.
Ze leren ondertussen hoe je de dictafoon moet bedienen.
Daarna was de tijd alweer om.

In de namiddag heb ik eerst met vier kleuters het geluidenvierkant gespeeld.
De kleuters die voor mijn activiteit hadden gekozen hadden van de andere kleuters van in de voormiddag gehoord over de dictafoon. Juf Sarah vertelde me dat ze er tijdens het eten over aan het vertellen waren.
De activiteit van het geluidenvierkant liep dus niet zo vlot omdat ze altijd meteen wilden beginnen met de doos vol geluiden.
Na een kwartier zijn we dan overgeschakeld naar de doos vol geluiden.
Deze vier nieuwe kleuters experimenteerden erop los met de dictafoon.

Nadien wouden ze de geluidenmemorie spelen.
Ik ben met deze vier naar een apart zaaltje gegaan. Deze zaal was rustig zodat de kleuters zich beter op het spel konden concentreren.
Ook bij deze groep was het enthousiasme wel opvallend maar de vraag WAT ZIT ER IN DAT DOOSJE ? was toch wel de vraag!
MAG IK EENS KIJKEN?
OH WAT ZIT ER IN JOUW DOOSJE?
Nadien waren ook deze kleuters ervan overtuigd dat dertig doosjes niet te moeilijk ging zijn.
Bij nader inzicht, was het toch maar een beetje te moeilijk en gingen ze proberen om met tien doosjes te doen. Ook dit was nogal moeilijk dus zijn we met 6 doosjes beginnen spelen.
Wat me opviel , het vergt enorm veel moeite om te LUISTEREN naar de doosjes. Kijken is voor hun altijd zo vanzelfsprekend dat enkel luisteren nog enorm moeilijk blijkt te zijn.
Wat ze wel horen is :
- Deze klinkt anders
- Hier zitten veel dingen / weinig dingen in
- ...
Maar om echt te onthouden waar er zich twee dezelfde geluiden bevinden, is nog erg moeilijk. Max tien doosjes is echt wel moeilijk genoeg.

Op de vraag : Waarom dat deze niet dezelfde klank had dan de andere? Wat dat er dan anders aan was ? kon maar 1 kleuter soms op antwoorden.
- Die klinkt harder , zachter ,...
Het bespreken van een klank blijkt erg moeilijk te zijn.